بامن بمون ای عشق خوب آتیش بزن به قلب من

                                                      منو با خاطراتمون تنها نزار  با عشقمون

همش می گم دوست دارم اما تو باز پس می زنی

                                                      منو با تک خاطرمون تنها میزاری و میری

ای عشق منم چه جور بگم داری باچشمات می کشی

                                                      منو با اون نازو عدات بی خودی دس دس می کنی

اگه نمونی پیشم سرزنشت نمی کنم

                                                      ولی بدون هر جا بری بازم تو رو دوست دارم

امروز یه لینک دانلود با حال براتون دارم که در باره ی شناست

اگه می خوای شنا یاد بگیری اینجا کلیک کن

    
الا اي آهوي وحشي کجايي * مرا با توست چندين آشنايي

دو تنها و دو سرگردان و دو بي کس * ددودامت کمين از پيش و از پس

بياب تا حال يکديگر بدانيم * مراد هم بجوييم ار توانيم

که مي بينم که اين دشت مشوق * چراگاهي ندارد خرم و خوش

درد مه را نیست درمان الغیاث * هجر مارا نیست پایان الغیاث

دین و دل بردندو قصد جان کنند * الغیاث از جور خوبان الغیاث

در بهای بوسه ای جانی طلب  * می کنند این دلستانان الغیاث

ثلاثین ثلاثین ثلاثین *به اسم سوره ی طاها و یاسین

ثریا دیدن و زهره شنیدن * شنیدن کی بود مانند دیدن

فكر بلبل همه ان است كه گل شود يارش * گل در انديشه كه چون عشوه كند در كارش

به اين شعر دقت كنيد.مي بينيد كه اگر به جاي كلمه ي فكر كلماتي چون درد , سوز ,  شعر ,  اه  , غم و...

قرار دهيم نه معني شعر فرق ميكند ونه وزن آن به هم مي ريزد  كه ميتوان از اين كلك در مشاعره كرد

فقط بخوان بعد نظر بده

يوسف گمم گشتهم باز ايد به كنعان                      غم مخور

كلبه ي احزان شود روزي گلستان                       غم مخور

یکی درد و یکی درمان پسندد   *  یکی وصل و یکی هجران پسندد

میان درد و درمان و وصل و هجران  *  آن پسندم که دلدارم پسندد

هر نكته اي كه گفتم در وصف آن شمائل   *    هر كوشنده اي گفتا لله در قائل

همه كارم ز خود كامي به بد نامي كشيد اخر   *   نهان كي ماند ان رازي كزو سازند محفل ها

بازين چه شورش است كه در خلق آدم است  *  بازين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

يازب اين نو گل خندان كه ميسپاري به منش  *  ميسپارم به تو از دست چو منش

پاشيد به بوم تنهايي ها مرگ   *   رفت به خواب شعر نقاشي ها

شبی کندر هجوم تیغ بیداد * سرت را سینه ی زهرا سپر تود

هر روز دارم سر می زنم به عکسا ها و نامه هامون

                                                    اسمتو هر لحظه دارم داد می زنم تو اسمون

گفتی که یادگاریمو تو روی قلبت می ذاری

                                                    هر لحظه فریاد می زدی دوسم داری دوسم داری

گفتم بهت عکس تو رو من روی چشمام می ذارم

                                                    همیشه زیر لب میگم دوست دارم دوست دارم

گفتی به احترام هم تا صبح به ماه نگاه کنیم

                                                    کبوترا رو تا سحر رنگ بزنیم سیاه کنیم

من توی گوش قاصدک اسمتو نجوا میکنم

                                                    با اشک و گریه از خدا تو رو تمنا می کنم

یادت میاد به قلبامون گفتیم که نه تنگ نباشن ؟

                                                    به چشمای بارونیمون گفتیم که بی رنگ نباشن؟

قول داده بودیم بهشون زود این جدایی سر بیاد

                                                    این شب تازیکی بره اروم اروم سحر بیاد

یادت میاد دستامونو چطور جدا کرده بودیم؟

                                                    یادت میاد همدیگرو چقدر صدا کرده بودیم ؟

اون شاخ گل روی موهات لحظه ی اخر یادته؟

                                                    اون دستای پر التماس اون چشای تر یادته؟

تو با صدای لرزونت گفتی دلو جا می ذارم

                                                    منم با گریه دادا زدم دوست دارم دوست دارم

شعر از :ماهرخ محمدعلی زاده